Cido$

Kavramsal anlamı değil de, kendim için önemli artık özgürlüğüm. Arama beni dediğim bir insanın sülük gibi her yerden çıkması mesela. Kendi kendime kalabilme özgürlüğüm olmalı, değil mi? Aylardır çektiğim ıstırap bir şekilde bitmeye yüz tutmuşken ve hazır güneş doğacakken, yine birilerinin gelip ortalığı karıştırması mesela. Mutlu olma özgürlüğüm olmalı. Aşk bittiyse ve yapılacak hiçbir şey kalmadıysa, çekip gitme özgürlüğüm olmalı. Hep anlattığım şeyleri, ısrarla anlamayan bir adama bir daha anlatmaktansa susma özgürlüğüm olmalı. Ortak arkadaşlarımızın da konuya dahil olmasını istemiyorsam, rahatsız edilmeme özgürlüğüm olmalı. Bütün bunları dile getirebilme özgürlüğüm olmalı yahu! Ben özgürüm dırırım, sadece özgürüm dumtıs.

Ne kadar ezik bir insanım yahu. Otobüslerde ve metrolarda hep bir unutulma korkusu basar beni. Özellikle otobüslerde. Sanki ben o uyarı düğmesine basamayacağım ve koskoca otobüste benden başka aynı durakta inen olmayacağı için otobüste öylece kalakalacağım ve durağı kaçıracağım gibi. Kalabalık bir otobüse bindim mi iyice tırsıyorum, “ulan düğmeye nasıl ulaşıcam şimdi?” diye daha otobüs kalkmadan planlar yapıyorum. “Ya benden başka kimse düğmeye basmazsa ve ben otobüste kalırsam?” diye ineceğim durağa gelene kadar içim içimi yiyor.
Metroda ise, tren kalabalıksa kalkış sinyali verilmeden trenden çıkmak için koşturuyorum küçücük vagonun içinde. İnsanları sağa sola itiyorum tren kalkmadan inebileyim diye. Çok heyecanlıyım ya, ne olacak bu halim acaba?

If you’re a pretender, come, sit by my fire, for we have some flax-golden tales to spin, come in, come in!

Yağmuru hiç sevmem gerçekten. Mutsuz eder beni; zaten eski neşemi bir hayli kaybetmiş bir insanım. Bir de işin içine yağmur girdi mi işler hepten boka sarar ama bugün yağmurdan tüm varlığımla tiksindim. Saçım başım birbirine girmiş, elimde poşetlerle koşturup, “Tanrı’m daha ne kadar ıslanabilirim ki?” diye düşünürken afet-i devran bir yakışıklı görmem mi! Yurttan arkadaşım, maşallah erkek güzeli. Allahtan acelesi vardı da sadece selamlaşıp koşarak gitti. O koşturmaca içinde halimi tam olarak seçememiş olmasını diliyorum. Tanrı’m lütfen!

Memleketten döndüm. Dönmez olaydım. 2 gündür kafamı toplayamıyorum. Nisan ayında 5 günlüğüne tekrar gitme planları yaparken, benim plan yaptığım tarihlerde vizeler varmış meğerse. Ya sabır. Durduğum yerde duramıyorum, valla geri döneceğim!

No matter how hard I try, it is all the same…