Cido$

Bu aralar fena halde İzmir özlemim depreşmiş durumda. İnternetten videolar izleyip, fotoğraflarına bakmaya başladım İzmir’in. Bütün yaz boyunca Urfa’dan Antalya’ya kadar şehirlere gitme planı yapmış olan ben, şu an hadi Londra’ya gidiyoruz deseniz yüzüne dahi bakmam. İzmir de İzmir çığlık atıyor bütün hücrelerim. Kulaklığımı kulağıma takıp Kordon boyunda yürümeyi özledim. Otobüsle giderken (ki bilen bilir otobüs hastasıyım ben) insanları izlemeyi özledim. Konak Metro’nun İskele çıkışından koşa koşa çıkıp iskeleye doğru yol alırken buram buram kokan çim kokusunu özledim. En sevdiğim arkadaşlarımla Alsancak‘ta oturup kahve içmeyi, devamında da spontane birşeyler yapmayı özledim. Caddelerini hâlâ karıştırdığım Balçova‘yı, Çarşı’sına bayıldığım Karşıyaka‘yı, sukûnetine aşık olduğum Bostanlı‘yı, İzmir’in en canlı noktası Alsancak‘ı, hayatta en güzel waffle’ları yediğim İnciraltı‘nı ve de pek tabii ki sevgili ikametgah adresim, aramızda çok özel bir aşk olan Bornova‘yı özledim. Ama öyle böyle bir özlem değil, havaalanına indiğim ilk an yeri öpmeyi de ciddi ciddi planlıyorum.

Evet, bir İzmir milliyetçisinin sazından türküler dinlediniz. Şimdilik bu kadar sanırım.