Cido$

• Bu kadar klasik bir başlık dünya üzerinde yok.

• Karadeniz’deyim. Karadeniz’i “yürüyemeyen insanlar yurdu” olarak belirledim ayrıca. Durup dururken çarpanlar mı dersiniz, önünüzde yürürken pat diye birden duranlar mı dersiniz, yolun önünde önünüz boşken bir anda önünüzde beliren insanlar mı dersiniz… Say say bitmez. Hey maşallah!

• Bir de bahar havası var buralarda, oh miss.

• The Big Bang Theory manyağı oldum ben bu arada. Zaten severdim de öyle delisi filan değildim. Şimdiyse kendimi durduramıyorum ve sürekli sar baştan izliyorum. Bence Wolowitz çok sempatik.

• Bugüne kadar izlediğim en komik bölümü 2. sezon 15. bölümdü.

• Bir de BBC Entertainment‘a sardım. Yalnız, doktor dizisinden başka bir şey yok ha. The Blackadder II adlı komedi dizisi hariç, bir numarasını görmedim henüz. Bir de hep aynı hastanede geçiyor, diziler farklı olsa bile. Komik.

• Nadal, dünya sıralamasında 4.lüğe gerilemiş. Federer ise hâlâ 1. sırada. Evde bir bayram havası.

• Grammy ödülleri dağıtıldı bildiğiniz gibi. Gece yarılarına kadar oturup onu izledim Bloomberg‘de. Tatilde olmak böyle bir şey. Yihhu. Hiçbir şey için endişe etmek zorunda değilsin. Lamlaammm….

• O değil de Beyonce‘ye en baştan hayran oldum.

• Evdeki en rahat eşya kanepe bu arada. Kim ne derse desin, kanepesiz hayat hayat değildir.

• Yaşasın asalak yaşam!

Yüzlerce evim olsa da hepsini tek tek dekore edebilsem. Herhangi bir kıyafet mağazasına bakmaktan çok, ev dekorasyon mağazalarını gezmeye bayılırım. Kendimi bildim bileli bu böyledir. Olmayan evimi dekore ederim yıllardır. Değişik bir duşakabin modeli mi gördüm; dınk! Yolun ortasında duruveririm nereye gidersem gideyim ve sonra hemen kafamda başlarım işlemlere; “bu duşakabine beyaz üstüne siyah desenli banyo takımı iyi gider. Banyo dolapları da beyaz oldu mu, takım tamamlanır.” Evet, işte benim beynim bu şekilde çalışıyor. Read the rest of this entry »

Bugüne kadar tanıdığım bütün bayanlar ütü yapmaktan öyle ya da böyle nefret ediyor hep. Gerçi bütün bir ömrüm ütü yapmakla geçse, ben de nefret ederdim kesin. Ama ben şu ana kadar olan hayatımda ütü yapmayı çok sevdim. Hatta bence ütü çok önemli bir anti-depresan. Ne zaman kafam karışık olsa veya moralim bozuk olsa, ütülü şeyleri bile alıp ütü odasına giderim. Ütü çamaşırın üstünde kaydıkça sanki zihnim temizlenir benim de. Ne bileyim… Bir de bulaşık yıkamak var. Konumuzla alakalı değil ama onu da severim aslında – bir de üşenmesem. Evimi özledim sanırım…